Ülkemizde her geçen gün çevre bilinci gelişiyor. Şirketler bültenlerinde ve reklamlarında çevreye katkılarını anlatıyor, Medya çevre duyarlığı üzerine yayın yapıyor. Sivil toplum örgütleri çevreye tahribat yapanlara karşı eylem yapıyor. Siyasetçiler de kendi aralarında ben çevreciyim, sen çevreci değilsin muhabbeti yapıyorlar.

Bu kavramı da her zaman yaptığımız gibi ucuz bir propoganda aracı olarak tüketmeye başladık.

Bu dünya ve evren bize atalarımızdan miras kaldı, ve bizde bu mirası tüketmeden torunlarımıza aktarmamız lazım.

Eğer çevreci olmak istiyorsak, yaşam kalitemizi düşürmeden, çevreyi kirletmeden, doğal kaynakları bitirmeden daha güzel bir dünya yaratacak şekilde yaşamamız ve üretim yapmamız gerekiyor.

Herkes çevreci ise çevreyi kim kirletiyor, kaynakları kim tüketiyor?

Herhalde bunları yapanlar da dış kaynaklı gizli mihraklar. Aslında Maliye Bakanlığı geçmişte bir uygulama başlatmıştı, vergi ödemeyenleri “vergi yüzsüzleri” diyerek ilan etmeye başlamıştı. Bu uygulama birçok insanı bu listeye girmemek için harekete geçirdi. Ancak bir konuda sıkıntı yaşandı, vergi, su, elektrik, doğalgaz gibi borçlarını ödemeyen kamu kuruluşları da ilan edilmeli miydi? Cevap basit evet.

Çevre konusunda aynı uygulama yapılarak Çevre Bakanlığımız çevreyi kirleten yüzsüzler listesi hazırlamalıdır.

Halihazırda Çevre Yeterlilik belgesi alan kuruluş sayısı 100 kurumu bile bulmuyor. Bunların içinde görebildiğim kadarıyla Karayolları dışında hiç kamu kuruluşu yok. Ancak çevre yeterlilik belgesi almak biraz pahalı bir uygulama, örneğin sadece başvuru için 1.200 YTL ödemeniz gerekiyor, sonra da istenen kriterleri uygulamak için yatırım yapmanız gerekiyor. Peki çevreci bir hükümetimiz var ise neden çevreye duyalı olduğunu göstermek isteyen firmalardan bu belgeyi vermek için para istiyoruz? Çevreci bir hükümet tam tersi bu belgeyi alanlardan para almak yerine vergilerinde indirim yapmak zorundadır.

Ülkemizde çevreye en fazla zarar verenler listesinin başına Belediyelerimizin uygulamalarını koymak lazım. Örneğin bir inşaata izin verirken, inşaat sırasında çevreyi kirletmemesi için branda çekmeyi şart koşan Belediyeler, kendi uygulamalarında, brandayı boş verin yol ortasına taş kum çakıl yığarak haftalarca kimse çalışmadan bu rezalet içinde vatandaşların yaşamasını bekliyorlar. Şehir içinde özel sektör kamyonları katı atık taşımak için branda takarken Belediye araçları toz toprak ve çamurlu suları döke döke dolaşabiliyor.

Çevrecilik ana cadde ve meydanlara çimen ve çiçek ekmek ve ağaçlandırma yapmak ise, ara sokaklara ve yaşam alanlarına sürekli kazı yaparak kaldırım taşlarını ve asfaltı kesmek ise, ve bunları yaparken “Çevreye verdiğimiz rahatsızlıktan dolayı özür dileriz “ tabelası asmak ise ben çevreci değilim.  Bazı sivil toplum kuruluşları yöneticileri özellikle çevre konusunda ahkam kesip, şehir içinde 4x4 3600 beygir motorları ile asfaltta gezerken, onlar çevreci ise ben çevreci değilim. 

Tayfun Türkalp